Nieuwsgrazer
Abonneren
Alleen in deze browser bewaard. Log in om je startpagina overal te hebben.
Claas Maaier
Beeld: Jan-dx11 / TractorFan

‘Koppelen aan fosfaatrechten is zot’

Het koppelen van emissies aan fosfaatrechten maakt de veehouderij intensiever, stelt oud-politicus Harm Holman. Hij pleit voor een koppeling tussen emissies en hectares.

Door Co Scholten Bijgewerkt

Landbouwminister Jaimi van Essen is druk bezig om Nederland van het stikstofslot te trekken. Hij doet dat zorgvuldig en gaat consequent op zijn doel af. De Kamerbrief van dinsdag 3 november is een goede stap. Een belangrijk onderdeel is het verlagen van de stikstofemissies; dit is essentieel om natuurherstel te realiseren.

Elke boer krijgt een grens voor hoeveel ammoniak hij mag uitstoten. Sommige boeren hebben meer koeien dan andere boeren. De minister bepaalt hoeveel ammoniak een boer maximaal mag uitstoten per fosfaatrecht, want voor elke koe heb je fosfaatrechten nodig. Dit plan werkt erg in het voordeel van intensieve boeren. Het jaagt de schaalvergroting aan en maakt de veehouderij intensiever. En was de intensiviteit van de Nederlandse veehouderij nu niet de basis van alle problemen?

Een voorbeeld: boer A houdt 2,6 grootvee-eenheden (GVE) per hectare en melkt per koe zo’n 13.500 liter per jaar. Per hectare produceert hij dus zo’n 35.000 liter melk. Daar is veel krachtvoer voor nodig met bijbehorende emissies.

Nu boer B, een grondgebonden boer met 2 GVE per hectare en een productie van 9.000 liter per koe. Hij melkt 18.000 liter per hectare. Dat is bijna de helft minder melk per hectare. Doordat hij ook minder krachtvoer gebruikt, is de uitstoot per hectare ongeveer de helft lager. Toch krijgt hij dezelfde reductieopgave als boer A.

Onbegrijpelijk en onrechtvaardig. Heel onverstandig. Voor biologische bedrijven, bedrijven met veel weidegang en extensieve bedrijven is dit niet eerlijk en bijna niet te realiseren.

Verdrievoudigd in prijs

Het argument van de minister is dat dit een wens is van LTO Nederland en het Nederlands Agrarisch Jongeren Kontakt. De gedachte was dat je dan gemakkelijk fosfaatrechten kon opkopen en zo je reductieschuld kunt afkopen. Maar fosfaatrechten zijn verdrievoudigd in prijs en kosten nu soms wel 350 euro per recht. Dat komt neer op ongeveer 15.000 euro per koe.

Een bedrijf met tweehonderd koeien en bijbehorend jongvee heeft daardoor voor zo’n 3 miljoen euro aan fosfaatrechten nodig. Voor jonge boeren en familiebedrijven is zo’n investering bijna niet te doen. De grote intensieve bedrijven trekken aan het langste eind.

Uit onderzoek van de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit blijkt dat bijna een kwart van de melkveehouders meer dieren houdt dan ze aan fosfaatrechten hebben. Het systeem is ook uitermate gevoelig en bijna niet te controleren. Als we de grens van 2,6 GVE per hectare hanteren, kunnen we fosfaatrechten afschaffen en tegelijkertijd de omvang van de veehouderij onder controle houden.

Grote intensieve bedrijven winnen en biologische en kleine familiebedrijven hebben het nakijken

Harm Holman, oud-Kamerlid NSC

De provincies Noord-Brabant, Zuid-Holland en Utrecht hebben samen met Biohuis en natuurorganisaties de zotheid van dit systeem ingezien en roepen op om emissies te koppelen aan hectares grond. Ze vragen om uit te werken wat de beste variant is. Dat is een goed idee.

De VVD koos in haar verkiezingsprogramma niet voor een systeem met fosfaatrechten. D66 zet in op extensivering en het CDA spreekt van het ‘belonen van koplopers en een grotere opgave voor bedrijven die nog meer moeten doen’. PRO wil deze intensivering helemaal niet. Welke vorm van veehouderij willen we over tien jaar hebben in Nederland? Denemarken was voor de Kamer een voorbeeld wat we niet willen. Toch stevenen we daarop af. Grote intensieve bedrijven winnen en biologische en kleine familiebedrijven hebben het nakijken.

Deel dit artikel

Bron

Discussie op Prikkebord

21 reacties
  • V

    Vevo ·

    @jan 10 in feite het beste als je het t zelfde doet als de VVO handel, boer die meer reduceert kan te veel gereduceerd verkopen en zo betaald iedereen mee, en…

  • G

    Grove den ·

    @Noorderling “Mest is een logistiek probleem” Mest is deels een gecreëerd probleem. Nog los van grond die omgezet wordt in natuur en strenge uitrijnormen…

  • J

    J Wiersma ·

    @Noorderling als dat niet was gebeurt

Wolvenknuffelaar wil graag opgezet worden ipv. de wolf
In deze AI bewerking krijgt de demonstrant zijn zin. Beeld: RTV Utrecht / ChatGPT

De verering door probleemwolf knuffelaars neemt bizarre vormen aan

Een halfnaakte demonstrant die zichzelf aanbiedt als vervanger van een dode wolf. Het klinkt als satire, maar zondag gebeurde het echt in museum Naturalis in Leiden. En dat in dezelfde week dat er in Duitsland een achtjarig meisje stierf door toedoen van een wolf.

Door Tinus Guichelaar Bijgewerkt

Wolf GW3237m, door manipulatieve wolvenliefhebbers omgedoopt tot Bram, werd in december 2025 doodgeschoten op de Utrechtse Heuvelrug. Het dier was betrokken bij meerdere incidenten met mensen. Hij liep een kind omver, beet een wandelende vrouw en viel een zesjarig jongetje aan.

Tijdens het opzetten van de wolf in Naturalis ging een demonstrant met ontbloot bovenlichaam voor het dode dier zitten. Met gespreide armen herhaalde hij: "Neem mij." De verwarde man wilde de plaats van Bram innemen, zodat de vacht van de al een jaar dode wolf "eindelijk met rust gelaten kon worden".

Van probleemwolf tot zielig slachtoffer

De vermenselijking begint al bij de naamgeving. GW3237m klinkt als een wild dier dat door onderzoekers wordt gevolgd. Bram klinkt als een vertrouwde bekende, misschien zelfs als een huisdier.

Het geven van koosnamen is een effectief middel om de publieke beeldvorming te beïnvloeden. Een probleemwolf met een registratienummer kan worden afgeschoten. Maar zodra diezelfde wolf Bram heet, verandert hij in een persoonlijkheid die onrecht wordt aangedaan.

Hoe ver dat gaat, bleek in juli 2025. De organisatie Wolven in Utrecht beschreef toen hoe 'vaderwolf Bram' met zijn welpen op de vlucht zou zijn geslagen voor jagers. Het verhaal kreeg alle ingrediënten van een Disneyfilm: een liefdevolle vader, hulpeloze kinderen en kwaadaardige jagers.

De kinderen die daadwerkelijk met de wolf in aanraking kwamen, speelden in dat verhaal nauwelijks een rol.

Natuurliefde op veilige afstand

Het beeld van de stedelijke wolvenliefhebber, die op veilige afstand vanachter zijn beeldscherm pleit voor volledige bescherming, staat tegenover dat van de boeren en anders plattelandsbewoners die hun dieren moet beschermen, zich zorgen maakt over hun kinderen of 's nachts wakker ligt van een mogelijke aanval op hun vee.

De ironie is dat juist mensen op het platteland, die dagelijks tussen wilde dieren, vee en natuur leven, geregeld de les wordt gelezen over hoe ze met de natuur moeten omgaan. Alsof natuurbescherming vooral betekent dat anderen de risico's en gevolgen moeten dragen.

Een wolf is een dodelijk roofdier

Een wolf is een wild roofdier, geen huisdier of sprookjesfiguur. Wie hem voortdurend menselijke eigenschappen toedicht, vertroebelt het onderscheid tussen natuurbescherming en sentiment.

Soms zelfs met dodelijke afloop. Een achtjarig meisje is woensdag 28 oktober zwaargewond geraakt door een aanval van wolven in een wildpark in de Duitse deelstaat Brandenburg. Het meisje bevond zich samen met twee andere kinderen en een dierenverzorgster in een verblijf met poolwolven.

Deel dit artikel

Discussie op Prikkebord

3 reacties
  • V

    van Ittersum ·

    Geen problemen mee, waar ik wel problemen mee heb is dat ze stemrecht hebben. Dus meebeslissen wat mij aangaat....Blijf erbij, dit is het gevolg (niet alleen in…

  • M

    Melkboer16 ·

    @weurding het beste wat ons als veehouders kan gebeuren is een wolvenaancal op een menigte mensen. Dan moeten er maar vreselijke ongelukken gebeuren maar anders…

  • W

    weurding ·

    Sommige mensen kunnen je beter een nummer geven dus ipv een naam