Nieuwsgrazer
Abonneren
Alleen in deze browser bewaard. Log in om je startpagina overal te hebben.
Fendt 514 C
Beeld: Jacob / TractorFan

Zeewier kan gewasgroei stimuleren, maar extra opbrengst is niet vanzelfsprekend

Meer gras en grotere tulpenbollen dankzij zeewier. Dat belooft leverancier Holdfast and Stipe tijdens hun presentatie op de boerenavond bij Blinck Accountants & Adviseur in Heerhugowaard (NH). Onderzoek laat zien dat zeewierextract de groei van gewassen kan ondersteunen. Of het ook op ieder perceel extra opbrengst oplevert, is nog de vraag.

Door Co Scholten Bijgewerkt

Het bedrijf maakt een biostimulant van zeewier. Zo’n middel stimuleert processen in de plant. Hierdoor kan een gewas bijvoorbeeld voedingsstoffen beter benutten of beter omgaan met droogte. De werking hangt af van de samenstelling, de dosering en de omstandigheden op het land.

Positieve resultaten bij gras

Wetenschappelijk onderzoek biedt aanknopingspunten voor toepassing in grasland. In een onderzoek met een specifiek zeewierextract bleef de grasopbrengst en kwaliteit behouden bij 20 tot 25 procent minder stikstof. Dit resultaat geldt voor het onderzochte product en kan niet zomaar worden vertaald naar andere zeewiermiddelen.

Holdfast and Stipe meldt zelf ook positieve resultaten. In een praktijkproef in Wales werd volgens de leverancier gemiddeld ongeveer 615 kilo extra droge stof per hectare geoogst. De leverancier geeft daarbij aan dat vervolgonderzoek op grotere schaal nodig is.

Onderzoek naar tulpenbollen

Bij tulpen onderzoekt het bedrijf onder meer het dompelen van bollen en het gebruik van verschillende doseringen. Op de openbare resultatenpagina staan hiervoor nog geen concrete cijfers die de belofte van grotere tulpenbollen onderbouwen.

Voor boeren en telers is vooral van belang wat de behandeling onderaan de streep oplevert. Bij gras gaat het om extra droge stof en voederwaarde over het hele seizoen. Bij tulpen telt de opbrengst aan verkoopbare bollen in de gewenste maat. Daar moeten de kosten van het middel en de toepassing nog vanaf.

Zeewier biedt dus mogelijkheden. Om vast te stellen hoe groot die zijn, zijn vergelijkbare behandelde en onbehandelde proefstroken nodig, met gelijke bemesting en meerdere herhalingen. Proeven op verschillende locaties en in meerdere jaren moeten duidelijk maken hoe betrouwbaar de meeropbrengst is.

Advertenties · Hooibalen

Deel dit artikel

Discussie op Boeren NL

Nog geen reacties. Wat vind jij hiervan? Deel je ervaring of stel een vraag.

Discussie op Prikkebord

Nog geen reacties. Wat vind jij hiervan? Deel je ervaring of stel een vraag.

Fendt 207 V Vario
Het onderhoud aan onze waterwegen kost elk jaar meer Beeld: Paul Majoor / TractorFan

Waterschapsbelasting wéér flink omhoog. PvdD: 'Ideetje! Laten we de muskusrat beschermen!'

De waterschapsbelasting stijgt in 2027 opnieuw fors. Gezinnen betalen gemiddeld 7 procent meer, boeren zelfs 7,5 procent. Volgens de waterschappen is het extra geld hard nodig om Nederland te beschermen tegen overstromingen, droogte en extreem weer. Ondertussen maakt de Partij voor de Dieren zich druk over het lot van muskusratten, niet over de burger die het water inmiddels aan de lippen staat.

Door Tinus Guichelaar Bijgewerkt

Een gemiddeld gezin met een koopwoning betaalt volgend jaar ongeveer 535 euro waterschapsbelasting, 35 euro meer dan dit jaar. Sinds 2021 zijn de gezamenlijke belastinginkomsten van de 21 waterschappen gestegen van 3,1 miljard naar ruim 4,6 miljard euro. Een stijging van bijna 50 procent in vijf jaar.

De waterschappen wijzen op hogere energieprijzen, steeds extremer weer en de noodzaak om dijken, gemalen en waterzuiveringen te onderhouden. Allemaal begrijpelijke kosten. Nederland ligt voor een belangrijk deel onder zeeniveau en waterveiligheid is geen luxe.

Maar naast klimaatverandering hebben de waterschappen nog een ander probleem: dieren die de waterkeringen letterlijk ondergraven.

Bevers houden waterschappen steeds drukker

Vooral bevers veroorzaken steeds meer werk. Waterschap Hunze en Aa's was in 2024 naar schatting al 1% van het jaarlijkse budget kwijt aan het voorkomen en oplossen van beverschade. De beschermde dieren graven gangen in dijken en kades, waardoor gevaarlijke situaties kunnen ontstaan. Om schade te voorkomen worden waterkeringen extra geïnspecteerd en op sommige plaatsen voorzien van kostbaar graafwerend gaas.

En die 1% is alleen voor de beverschade. Daar komt de muskusrat en de rivierkreeft nog bij. Ook deze dieren staan bekend om hun graafwerk. Maar anders dan de bever zijn dit invasieve exoten. De waterschappen bestrijden muskusratten daarom actief, met als doel de populatie in het binnenland uiteindelijk terug te dringen tot nul. De rivierkreeft is nauwelijks te bestrijden.

Liever gaas dan muskusratten bestrijden

Bij waterschap Brabantse Delta pleitte de Partij voor de Dieren ervoor om de landelijke bestrijdingsstrategie los te laten. Volgens de partij kunnen muskusratten, net als bevers, worden tegengehouden met graafwerend gaas.

Ook stelt de partij dat muskusrattenpopulaties zich op termijn vanzelf stabiliseren wanneer de bestrijding wordt gestaakt.

Dat laatste is een opmerkelijke redenering. Zelfs als een populatie stabiliseert, betekent dat niet dat de graafschade verdwijnt. En gaas kan weliswaar plaatselijk bescherming bieden, maar Nederland telt duizenden kilometers waterkeringen en een veelvoud aan oevers.

Maaien
Vroeger spuiten ze de glooiing schoon maar tegenwoordig mag dat niet meer dus moeten ze 1 keer per jaar gemaaid worden. Dit willen ze omdat je anders slecht ziet bij inspectie of de dijk gebreken heeft. Foto: Johan · Bekijk op TractorFan

'Weerloze dieren'

Ook in Den Haag mengt de Partij voor de Dieren zich in de discussie. Kamerlid Ines Kostić stelde onlangs vragen over een nieuwe regeling die het afschieten van twaalf invasieve uitheemse diersoorten, waaronder muskusratten en beverratten, eenvoudiger moet maken.

Kostić noemt de betrokken dieren 'weerloze dieren' en vraagt waarom voor het afschot niet langer in alle gevallen afzonderlijke provinciale toestemming nodig zou zijn.

Dierenwelzijn verdient uiteraard aandacht. Maar de waterschappen hebben ook de wettelijke taak om mensen, woningen, landbouwgrond en infrastructuur tegen het water te beschermen.

Daar wringt het. Terwijl de rekening voor waterveiligheid ieder jaar verder oploopt, wordt vanuit de politiek gepleit voor minder bestrijding van dieren die aantoonbaar schade aan waterkeringen veroorzaken.

Wie betaalt uiteindelijk de rekening?

Het zou te gemakkelijk zijn om de stijgende waterschapsbelasting volledig aan bevers, rivierkreeften en muskusratten toe te schrijven. De belangrijkste kostenstijgingen hebben andere oorzaken.

Maar juist wanneer de belastingdruk zo snel toeneemt, mag van bestuurders worden verwacht dat zij kritisch kijken naar vermijdbare kosten. Dat geldt ook voor de gevolgen van natuurbeleid.

Deel dit artikel

Discussie op Prikkebord

8 reacties
  • W

    weurding ·

    @cornelissen woon in midden drenthe, N2000 gebied, maaien echt geen taluds meer aan onze kant

  • C

    cornelissen ·

    nog geen voordelen gezien van fusies Dat zullen ze in Friesland in het lage midden niet zeggen ( een bemalen gebied) De tarieven zijn gesocialeerd en de vrij…

  • C

    cs-agrar ·

    Natuurlijk wil pvdd de muskusrat beschermen, die willen alles wat de boer dwars zit

Vervaet Hydro Trike
Beeld: A.I. Jeensma / TractorFan

Mestexport stijgt met 18 procent, maar uitbreiding mestverwerking loopt vast

Nederland exporteerde en verwerkte in 2025 18 procent meer fosfaat uit dierlijke mest. Door de afbouw van de derogatie moeten boeren meer mest afvoeren. Toch daalt het aantal mestverwerkers met uitbreidingsplannen. Problemen met locaties en vergunningen remmen de groei, terwijl de druk op de mestmarkt toeneemt.

Door Co Scholten Bijgewerkt

Nederland heeft in 2025 fors meer dierlijke mest geëxporteerd en verwerkt. Volgens de nieuwste rapportage van het Nederlands Centrum Mestverwaarding (NCM) steeg de hoeveelheid fosfaat met 18 procent naar 49,1 miljoen kilo. Toch neemt de bereidheid om mestverwerkingsinstallaties uit te breiden af.

De belangrijkste oorzaak is de afbouw van de derogatie. Hierdoor mogen boeren minder stikstof uit dierlijke mest op hun land gebruiken. Steeds meer mest moet daarom worden afgevoerd of verwerkt.

Vooral de mestexport naar Duitsland en Frankrijk nam sterk toe. De export van fosfaat naar Duitsland steeg met 40 procent en naar Frankrijk met 16 procent.

Afbeelding:  NCM

Tabel: NCM

Mestverwerking loopt vast op vergunningen

Nederland telt 220 mestbewerkingslocaties. Deze verwerkten in 2025 samen 7,4 miljoen ton mest. Toch werd slechts 74 procent van de vergunde capaciteit benut.

Ondanks de groeiende mestoverschotten willen steeds minder mestverwerkers uitbreiden. In 2024 had nog 43 procent uitbreidingsplannen, tegenover slechts 22 procent in 2026.

Volgens het NCM lopen bedrijven vooral vast door problemen met locaties en vergunningen. Hierdoor blijft uitbreiding van de mestverwerking achter, terwijl de druk op de mestmarkt toeneemt.

Deel dit artikel

Discussie op Prikkebord

3 reacties
  • B

    Bauernopfer ·

    Ik kreeg in noordwest duitsland 8 euro per kuub digestaat toe id put gelost. Vrachten mochten maar 25 kuub meenemen vanwege duitse regelgeving

  • F

    FarmerBN ·

    Wat moet een vergister bijbetalen bij afvoer van digestaat?

  • H

    hookwood ·

    Even een visualisatie