Nieuwsgrazer
Abonneren
Alleen in deze browser bewaard. Log in om je startpagina overal te hebben.
Wolf in the Forest
Beeld: Philipp Pilz / Unsplash

Twee wolven doden 35 schapen in Belgisch natuurgebied; "Welkom Wolf" wil nog veel meer wolven

Vlaanderen heeft aan de Europese Commissie doorgegeven dat er ruimtelijke en ecologische draagkracht is voor minstens drie wolvenroedels, goed voor ongeveer 24 dieren. In een Belgisch natuurgebied bij Zundert hebben twee wolven 35 schapen doodgebeten, de dodelijkste aanval sinds de terugkeer van de wolf.

Door Tinus Guichelaar

Drie schapen zijn vermist, laat herder Bert Plasmans vrijdag weten aan Vlaamse media.De aanval is naar zeggen de dodelijkste sinds de wolf in 2018 in Vlaanderen terugkeerde. Het natuurgebied ligt grofweg tussen Antwerpen en Breda. De twee wolven die daar leven hebben de namen Ben en Emma gekregen, een bekende manipulatietruc van wolvenliefhebbers.

Jan Loos van "Welkom Wolf" vindt dat er meer dan genoeg schapen zijn in België en dat de Vlaamse referentiewaarde van drie roedels veel te pessimistisch is. “Dat is een totale onderschatting en de wolf zal het tegendeel bewijzen. De wolf zal zelf wel uitmaken hoeveel roedels zich in Vlaanderen kunnen vestigen”, stelt hij. “Tenminste, als ze niet worden doodgereden als gevolg van Vlaams non-beleid of illegaal worden geschoten. Door de referentiewaarde zo laag te leggen, wordt het makkelijker om wolven af te schieten zodra de vermeende gunstige staat van instandhouding bereikt is. Dit is een politiek cijfer, geen realistisch cijfer.”

Waar Vlaanderen een populatie van 24 wolven ziet om tot een goeie staat van instandhouding te komen, ziet Wallonië ruimte voor 500 wolven. Samengeteld gaat het om een Belgische referentiepopulatie van 524 wolven. “500 wolven in Wallonië is een realistische én ambitieuze schatting”, aldus Jan Loos.

"Welkom Wolf" zelf steeds minder welkom

Ondertussen raken steeds meer wolvenliefhebbers gefrustreerd door Jan Loos, die de weg naar de pers goed weet te vinden, maar geen enkel draagvlak weet te creeeren. "Het wordt stilaan tijd om de rol van Jantje Waardeloos en zijn organisatie Welkom Wolf kritisch te herbekijken. Wat ooit begon als een waardevolle bijdrage aan de bescherming van een teruggekeerde diersoort, is verworden tot een persoonlijke kruistocht waarin nuance en samenwerking ver te zoeken zijn." staat er op een van de Facebook pagina's.

'Welkom Wolf' was ook niet betrokken bij de inschattingen van INBO en van andere maatschappelijke belanghebbenden, zoals lokale besturen of landbouworganisaties. Omdat het gaat om een zuiver ecologisch voorbereidingstraject was dit volgens Brouns ook niet aan de orde.

De Habitatrichtlijn verplicht lidstaten ook niet om dergelijke referentiewaarden aan een openbare raadpleging te onderwerpen. “De wetenschappelijke voorbereiding gebeurde door het INBO, waarna de cijfers ambtelijk werden afgestemd met het Agentschap voor Natuur en Bos (ANB)”, aldus de landbouwminister.

Deel dit artikel

Ascaris lumbricoides adult worm
Een volwassen spoelworm. Eet smakelijk. Beeld: SuSanA Secretariat / Wikimedia Commons

Gezonder door spoelwormen, kan dat?

Muizen die eerder besmet zijn geweest met een spoelworm, blijken veel beter bestand tegen een gevaarlijk griepvirus. Dat ontdekten onderzoekers van onder meer het Radboudumc. De parasiet zorgt ervoor dat het afweersysteem minder heftig reageert, waardoor de longen minder schade oplopen. De resultaten zijn gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Nature.

Door Tinus Guichelaar Bijgewerkt

Spoelwormen zijn parasieten die bij mensen en dieren voorkomen. In de veehouderij zijn ze vooral bekend als ongewenste gasten. Zo kunnen spoelworm infecties bij pluimvee en varkens leiden tot zware gezondheidsproblemen, verminderde voerbenutting en productieverlies.

Toch blijken parasitaire wormen ook een bijzondere invloed te hebben op het immuunsysteem van hun gastheer. Onderzoekers van de NYU Grossman School of Medicine in New York en het Radboudumc in Nijmegen hebben ontdekt dat een eerdere worminfectie muizen kan beschermen tegen de gevolgen van een ernstige griepinfectie.

Alle eerder besmette muizen overleefden

De onderzoekers verdeelden muizen in twee groepen. Eén groep werd besmet met een parasitaire spoelworm, terwijl de andere groep geen worminfectie doormaakte. Enkele weken later kregen alle muizen een gevaarlijke variant van het griepvirus H1N1 toegediend.

Het verschil was opmerkelijk. Alle muizen die eerder een worminfectie hadden doorgemaakt, overleefden de griepinfectie. De muizen zonder eerdere worminfectie overleden.

Dat kwam niet doordat de eerste groep het virus sneller opruimde. De hoeveelheid virus was bij beide groepen vergelijkbaar. Het verschil zat in de reactie van het afweersysteem.

Minder schade door eigen afweer

Bij een ernstige griepinfectie wordt een belangrijk deel van de ziekteverschijnselen veroorzaakt door de afweerreactie van het lichaam zelf. Een te heftige ontstekingsreactie kan het longweefsel beschadigen en de ademhaling ernstig verstoren.

De onderzoekers ontdekten dat een eerdere worminfectie bepaalde afweercellen, zogenoemde macrofagen, langdurig beïnvloedt. Deze witte bloedcellen bevinden zich onder meer in de longen en hebben normaal gesproken als taak om ziekteverwekkers, lichaamsvreemde stoffen en beschadigde cellen op te ruimen.

Na een worminfectie blijken gespecialiseerde macrofagen een soort geheugen te ontwikkelen. Bij een volgende infectie zorgen ze ervoor dat het afweersysteem minder agressief reageert.

‘Deze cellen slaan een eerdere ervaring met een worm op in een soort geheugen, en zorgen vervolgens voor een tolerante afweer bij een volgende infectie’, legt promovendus Yavor Yordanov van het Radboudumc uit.

Daardoor ontstaat minder schadelijke ontsteking, herstelt het longweefsel sneller en blijft de ademhaling beter behouden.

Bescherming zonder spoelworm

De onderzoekers konden de rol van deze macrofagen bevestigen met vervolgexperimenten. Wanneer ze de betreffende afweercellen verwijderden, verdween het beschermende effect. Door de cellen over te brengen naar andere muizen kon de bescherming juist worden hersteld.

Ook slaagden de onderzoekers erin hetzelfde beschermende effect op te wekken met twee gezuiverde signaalmoleculen, zonder daarvoor een worminfectie nodig te hebben.

Dat biedt mogelijkheden voor een nieuwe benadering van infectieziekten. In plaats van uitsluitend het virus te bestrijden, zou een behandeling zich ook kunnen richten op het beperken van de schade die de eigen afweerreactie veroorzaakt.

De onderzoekers vonden bovendien vergelijkbare macrofagen in menselijke longen. Of de bescherming bij mensen op dezelfde manier werkt, moet nog worden onderzocht.

Volgens hoogleraar Musa Mhlanga van het Radboudumc zou een dergelijke behandeling vooral tijdens toekomstige pandemieën van waarde kunnen zijn. Omdat de aanpak zich richt op de reactie van het lichaam in plaats van op een specifiek virus, zou deze mogelijk breder toepasbaar zijn.

Deel dit artikel