Nieuwsgrazer
Abonneren
Alleen in deze browser bewaard. Log in om je startpagina overal te hebben.
Beregenen
Beeld: Thom Eikelenboom / TractorFan

Massaclaim boeren afgewezen; droogteschade door waterwinning moet individueel worden aangetoond

De rechtbank Oost-Brabant heeft de collectieve schadeclaim van Stichting Droogteschade Waterwinning (SDW) tegen acht Nederlandse drinkwaterbedrijven afgewezen. De stichting wilde namens boeren een schadevergoeding afdwingen voor misgelopen oogsten als gevolg van grondwaterwinning. Volgens de rechter biedt de wet geen ruimte voor de voorgestelde landelijke schaderegeling.

Door Tinus Guichelaar Bijgewerkt

SDW stelt dat landbouwbedrijven jaarlijks miljoenen euro's aan schadevergoeding mislopen doordat drinkwaterbedrijven grondwater oppompen. Hierdoor kan de grondwaterstand dalen, waardoor gewassen minder goed groeien en opbrengsten achterblijven.

De in 2022 opgericht stichting wilde dat de rechtbank een landelijke berekeningsmethode zou vaststellen voor de schade over de afgelopen twintig jaar én voor toekomstige schade. De acht drinkwaterbedrijven zouden gezamenlijk een schadevergoeding moeten betalen, die vervolgens onder gedupeerde boeren zou worden verdeeld.

Niet iedere boer heeft dezelfde schade

Volgens de rechtbank is zo'n landelijke aanpak juridisch niet mogelijk. Drinkwaterbedrijven zijn uitsluitend aansprakelijk voor schade die zij zelf veroorzaken. Bovendien moet per landbouwperceel worden vastgesteld of daadwerkelijk schade is ontstaan door grondwaterwinning.

Dat is ingewikkeld. Droogteschade hangt niet alleen af van grondwateronttrekking, maar ook van neerslag, bodemgesteldheid, gewassen en andere plaatselijke omstandigheden.

Een landelijk berekend schadebedrag zegt daardoor onvoldoende over de werkelijke schade van een individuele boer. De rechtbank vindt dat deze verschillen te groot zijn om de claims gezamenlijk af te handelen.

Waterbedrijven blijven aansprakelijk

De uitspraak betekent niet dat drinkwaterbedrijven nooit hoeven te betalen voor droogteschade. De wet verplicht hen juist om schade die zij door grondwaterwinning veroorzaken te voorkomen of, wanneer dat niet mogelijk is, te vergoeden.

Boeren moeten daarvoor echter individueel aantonen dat hun percelen schade hebben geleden en dat deze schade door een specifiek drinkwaterbedrijf is veroorzaakt.

Daarvoor bestaat al een procedure via de AdviesCommissie Schade Grondwater (ACSG), die onderzoek kan doen naar de oorzaak en omvang van de schade.

Fendt 516 Vario op grasland met Vicon maaiers
Boeren zaaien nu vaak ook klaver om minder last te hebben van droogte. Foto: Mel Soppe · Bekijk op TractorFan

Eerdere overwinning alsnog tenietgedaan

Opvallend is dat SDW in december 2025 nog een belangrijke juridische overwinning boekte. De rechtbank oordeelde toen dat de zaak gezamenlijk tegen alle acht drinkwaterbedrijven mocht worden behandeld en dat de wettelijke regeling voor collectieve schadeclaims in beginsel van toepassing was.

Nu concludeert dezelfde rechtbank dat de concrete vorderingen zich niet lenen voor collectieve afwikkeling. SDW is daarom niet-ontvankelijk verklaard. De rechter heeft niet inhoudelijk vastgesteld hoeveel droogteschade de drinkwaterbedrijven veroorzaken.

Voor boeren die menen schade te lijden door grondwaterwinning blijft daarmee voorlopig de individuele schadeprocedure over. De collectieve route waarmee SDW de afhandeling eenvoudiger en sneller wilde maken, is in eerste aanleg afgesloten.

Ellende weer begonnen
Droogte. Boeren zitten er ook niet op te wachten. Foto: Zettelmeyer · Bekijk op TractorFan

Deel dit artikel

Discussie op Prikkebord

1 reactie
  • J

    jan-cees ·

    Club van LTO https://stichtingdroogteschade.nl/organisatie/bestuur/

Discussie op TractorFan

Nog geen reacties. Wat vind jij hiervan? Deel je ervaring of stel een vraag.

Sloop oude stal, plek voor nieuwe melkstal met Komatsu kraan
Beeld: Rommert / TractorFan

Het boerenlandschap sterft een stille dood: al 920 veehouderijlocaties zonder dieren

De gevolgen van de landelijke stoppersregelingen worden steeds zichtbaarder op het Nederlandse platteland. Inmiddels staan 920 veehouderijlocaties leeg. De dieren zijn afgevoerd, de mestputten geleegd en op veel plaatsen wacht de sloop van de stallen. Vooral varkenshouders en melkveehouders maken gebruik van de regelingen.

Door Tinus Guichelaar Bijgewerkt

De leegstand wordt duidelijk uit cijfers van de Landelijke beëindigingsregeling veehouderijlocaties (Lbv), de Lbv-plus voor piekbelasters en de regeling voor kleinere sectoren. Volgens de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) hebben alleen al voor de eerste twee regelingen 1.576 veehouders een aanvraag ingediend.

Het grootste aantal aanvragen komt uit de varkenshouderij, met 573 aanvragen. Daarna volgen de melkveehouderij met 446, de pluimveehouderij met 243 en de vleeskalverhouderij met 210 aanvragen.

Honderden stallen wachten op sloop

Op 360 deelnemende varkensbedrijven zijn de dieren en mest inmiddels verdwenen. Van deze bedrijven zijn er 132 volledig door het beëindigingstraject. Nog eens 200 bedrijven bevinden zich in de sloopfase.

Ook in de melkveehouderij gaat het snel. Van de 283 deelnemende bedrijven hebben er 272 hun dieren en mest afgevoerd. Bij de pluimveehouderij zijn 93 locaties leeg en bij de vleeskalverhouderij 107.

Niet iedere aanvraag leidt overigens tot een bedrijfsbeëindiging. Bij de Lbv en Lbv-plus zijn inmiddels 527 aanvragen ingetrokken. Ook zijn er ondernemers die nog moeten beslissen of ze daadwerkelijk stoppen.

Vooral Gelderland en Brabant getroffen

De regionale verschillen zijn groot. In de gemeenten Venray en Ede zijn ieder 54 aanvragen ingediend. Barneveld volgt met 45 aanvragen. Ook Land van Cuijk, Deurne, Apeldoorn en Putten staan hoog op de lijst.

Opmerkelijk is dat Gelderland tegelijkertijd moeite heeft om geld voor een eigen beëindigingsregeling uit te geven. Van de provinciale middelen bleef dit jaar 9 miljoen euro ongebruikt. Vergunningproblemen en onzekerheid over toekomstige regelingen maken het voor ondernemers lastig om beslissingen te nemen.

Wat blijft er over van het platteland?

De beëindigingsregelingen moeten de stikstofneerslag op kwetsbare natuur verminderen. Maar ze veranderen ook het aanzien en de economische structuur van het buitengebied.

Met iedere stoppende veehouder verdwijnen niet alleen dieren uit de stallen, maar mogelijk ook opdrachten voor loonwerkers, voerleveranciers, dierenartsen en andere agrarische dienstverleners.

Deel dit artikel

Discussie op Prikkebord

43 reacties
  • W

    weurding ·

    @Noorderling weet niet of puin gebruikt wordt om gesloopte kelders te dichten, zou er eerst zand in gooien, puin kom je altijd weer tegen

  • K

    Kruising ·

    @manneke als ik hier op de websites kijk vragen ze voor 100 kuub nog 2000 euro thuis gestort, serieus geld maar voor vulzand vragen ze nog meer

  • D

    de hoef ·

    a boeren willen bij lage prijzen jij mag het bij ons wel aannemen voor 3 euro , heb je zelf ook nog wat

Discussie op Boeren NL

Nog geen reacties. Wat vind jij hiervan? Deel je ervaring of stel een vraag.