De gemiddelde opbrengst van aardappelen pakte bij de eerste proefrooiing in augustus door de Verenigde Telers Akkerbouw (VTA) 24% lager uit dan vorig seizoen. Bij de tweede proefrooiing half september lijkt het gemiddelde 3,4 procent lager te zijn dan het lange termijngemiddelde.

De opbrengsten van de proefrooiingen bij de VTA-leden variëren echter flink: van 19,2 tot 71,8 ton per hectare. Deze spreiding is waargenomen bij alle bemonsterde rassen. De hoogste opbrengst betreft dit jaar een perceel Agria aardappelen. De gemiddelde opbrengsten van percelen met Fontane scoren iets lager dan die van de andere fritesrassen.

In België blijven de gemiddelde opbrengsten voor fritesaardappelen van het ras Fontane dit jaar steken op 38,2 ton per hectare. Dit betreft de bruto-tonnen met aftrek van de sortering beneden 35 millimeter. De gemiddelde opbrengst voor consumptieaardappelen is bij de tweede proefrooing vastgesteld op 46,3 ton per hectare.

De granenmarkt wacht vanavond op het Wasde-rapport van het Amerikaanse USDA. Het rapport moet mogelijk erkennen dat het Amerikaanse verbruik van maïs voor veevoer eerder te hoog is ingeschat. Dit soort herzieningen kunnen grote invloed hebben op prijzen wereldwijd.

Ondertussen laat de grondstoffenmarkt voor diervoeders gemengde bewegingen zien. Graanprijzen zijn per saldo licht gestegen, terwijl sojaschroot op een relatief hoog niveau blijft door krappe beschikbaarheid in Europa en onzekerheden rond de Amerikaanse oogst. Ook raapschroot, zonnebloemzaadschroot en diverse bijproducten staan onder druk.

Rusland voert ondertussen de tarwe-export via de Oostzee op. Havens in Letland en Litouwen spelen daarbij een opvallende rol, wat de verschuiving van logistieke routes onderstreept.

De grote uienexport naar Afrika heeft gevolgen voor de Nederlandse markt. Het overaanbod aan grove maten zorgt voor prijsdruk op dit segment. Ook de geringere vraag uit andere markten speelt hierin een rol.

Tegelijkertijd loopt de uienafzet in het algemeen door en blijven de prijzen stabiel. Daar staat tegenover dat kwaliteitsproblemen de handel onder spanning zetten. Vooral fusarium en bacterierot veroorzaken zorgen bij kopers.

Weilanden in Nederland vertonen grote bruine, kale vlekken door een extreme muizenplaag. Oorzaak is de droogte, die ervoor zorgt dat muizenpopulaties explosief groeien en het gras volledig afvreten.

Boeren zetten hun percelen onder water als noodmaatregel om de dieren te verdrijven of te verdrinken. Deze drastische ingreep helpt enigszins, maar kan de schade niet voorkomen. De economische gevolgen voor melkveebedrijven zijn groot: op sommige plekken loopt de kostenmeerpost al in de tonnen. Boeren beschouwen dit als ondernemersrisico, maar voelen zich er desondanks zwaar door getroffen.