Het aandeel biologisch areaal in Nederland is in 2026 gestegen naar 5,4%. Dit betekent een groei ten opzichte van het vorig jaar, maar het biologische bedrijfsareaal komt nog niet in de buurt van de gestelde doelstellingen.

De groei van het biologische areaal versnelt geleidelijk sinds 2015, maar de huidige snelheid van uitbreiding is onvoldoende om de langetermijndoelstellingen te bereiken. Een verdere versnelling van deze groei zal nodig zijn om de ambities waar te maken.

Ondertussen pleit de agrofoodsector voor investeringen in de sector. Vijftig bedrijven en onderzoeksinstellingen, onder leiding van Wageningen Universiteit, roepen het kabinet op 450 miljoen euro beschikbaar te stellen voor plantveredeling en nieuwe technologie in de landbouw- en voedselsector.

De granenmarkt wacht vanavond op het Wasde-rapport van het Amerikaanse USDA. Het rapport moet mogelijk erkennen dat het Amerikaanse verbruik van maïs voor veevoer eerder te hoog is ingeschat. Dit soort herzieningen kunnen grote invloed hebben op prijzen wereldwijd.

Ondertussen laat de grondstoffenmarkt voor diervoeders gemengde bewegingen zien. Graanprijzen zijn per saldo licht gestegen, terwijl sojaschroot op een relatief hoog niveau blijft door krappe beschikbaarheid in Europa en onzekerheden rond de Amerikaanse oogst. Ook raapschroot, zonnebloemzaadschroot en diverse bijproducten staan onder druk.

Rusland voert ondertussen de tarwe-export via de Oostzee op. Havens in Letland en Litouwen spelen daarbij een opvallende rol, wat de verschuiving van logistieke routes onderstreept.

De grote uienexport naar Afrika heeft gevolgen voor de Nederlandse markt. Het overaanbod aan grove maten zorgt voor prijsdruk op dit segment. Ook de geringere vraag uit andere markten speelt hierin een rol.

Tegelijkertijd loopt de uienafzet in het algemeen door en blijven de prijzen stabiel. Daar staat tegenover dat kwaliteitsproblemen de handel onder spanning zetten. Vooral fusarium en bacterierot veroorzaken zorgen bij kopers.

Weilanden in Nederland vertonen grote bruine, kale vlekken door een extreme muizenplaag. Oorzaak is de droogte, die ervoor zorgt dat muizenpopulaties explosief groeien en het gras volledig afvreten.

Boeren zetten hun percelen onder water als noodmaatregel om de dieren te verdrijven of te verdrinken. Deze drastische ingreep helpt enigszins, maar kan de schade niet voorkomen. De economische gevolgen voor melkveebedrijven zijn groot: op sommige plekken loopt de kostenmeerpost al in de tonnen. Boeren beschouwen dit als ondernemersrisico, maar voelen zich er desondanks zwaar door getroffen.